Wiosła w każdą dłoń

Nikt na pewno nie przypuszczał, kiedy na wodę spuszczono pierwszą łódź wydrążoną w pniu drzewa, że z czasem ludzie wpadną na pomysł by na podobnych łodziach ścigać się ze sobą podczas zawodów. Współczesne wioślarstwo ma swój początek w Anglii i do dzisiaj stanowi tam jeden z najbardziej elitarnych i lubianych sportów. Jednak, jeśli chcemy sięgnąć do prapoczątków tego sportu, to powinniśmy pamiętać o zawodach urządzanych przez ludy dalekiej Polinezji, a także tych rozgrywanych na wodach Nilu lub nawet w krajach arabskich. Pływali i ścigali się też starożytni Grecy i Rzymianie. Starożytni poruszali się na łodziach za pomocą długich i mocnych, wioseł, które zadziwiająco przypominają te, z których korzysta współczesne wioślarstwo. No tak, ale to średniowiecznej Anglii zawdzięczamy rozwój wioślarstwa. Anglicy zawsze kochali wodę. Szybko uregulowali najważniejsze rzeki i z ogromną dbałością podchodzili do utrzymania kanałów. Cóż, zawsze byli uważani za naród morskich odkrywców, a transport wiosłowy rozwijał się tam znakomicie. Tak dobrze, że już w szesnastym wieku jeden z królów musiał wydać specjalny edykt zobowiązujący wioślarzy do zdawania specjalnych egzaminów, gdyż rzeki i kanały były zbyt zatłoczone. To z kolei stało się podstawą popisów wioślarskich miedzy przewoźnikami. I w ten sposób narodziło się wioślarstwo. Dość szybko stało się popularne w całej Europie, nawet dotarło do Rosji, gdzie w Petersburgu rozgrywano wyścigi wioślarskie kadetów. Jednak to Anglicy wioślarstwo uczynili sportem bardzo prestiżowym i do dzisiaj są tak rozgrywane najpopularniejsze wyścigi. Do takich niewątpliwie należy zaliczyć konkurencję rozgrywaną miedzy studentami Oxfordu i Cambrigde na Tamizie. Po raz pierwszy zawody wioślarskich ósemek zostały rozegrane w 1829 roku i od tej pory co roku ta tradycja jest kontynuowana w każdą sobotę poprzedzającą Niedzielę Palmową. Wśród obserwatorów znajdują się też koronowane głowy. Niezwykle prestiżowe i popularne zawody udowodniły, że wioślarstwo jest sportem nie tylko dla gminu, ale i dla dżentelmenów. Prestiżowe zawody są też rozgrywane w Henley. Popularność wioślarstwa była tak duża, że zaistniała konieczność ubrania tej dyscypliny w konkretne przepisy sportowe. Tą sprawą zajęła się, powołana w 1892 roku, Międzynarodowa Federacja Towarzystw Wioślarskich. Wioślarstwo od 1900 roku znajduje się jako jedna z bardzo widowiskowych konkurencji w programie igrzysk olimpijskich. Jest to sport, w którym liczy się nie tylko siła mięśni zawodników, ale zgranie i wspólne dążenie do celu. Łodzie wioślarskie poruszane są siłą ludzkich mięśni za pomocą lekkich ale bardzo wytrzymałych wioseł, bezpośrednio zamontowanych na burtach łodzi. Najważniejszą osobą w osadzie wioślarskiej jest sternik, który siedzi zwrócony twarzą w kierunku, gdzie płynie łódź. Jego dodatkową rolą jest nadanie odpowiedniego rytmu żeglującym wioślarzom. Pozostali zwodnicy siedzą tyłem i poruszają łódź siłą swoich mięśni. Konkurencja sportowa podczas igrzysk i zawodów rozgrywa się na długości dwóch kilometrów. Wioślarstwo jest sportem rekreacyjnym, którego piękno polega na kontakcie z wodą i przezwyciężaniu własnych słabości.